TEK Bİ GÜN, BUGÜN
YAŞAM BU GÜNDEN İBARET.
THE DAY AFTER WE BROKE UP sayende hayatımın bu günden ibaret olduğunu anladım. Son gününde benim ilk günümü verdin. Böyle devam etmeyeceğim, söz veriyorum..
"SON"SUZ YOLCULUK
Kalbim atıyor mu? Bilmiyorum. Yalnızca, yürüyorum. Sanırım yolun bir sonu yok. Soğuk hava ellerimle birlikte kalbimi de soğutsun isterdim. Bel ki o zaman acı bu kadar zorlayıcı olmazdı.Bir tek ben mi? Gerçekten koca gezegende bir tek ben mi üşüyorum? Üşüyorum, sanırım artık bir son gerek. Sonsuzluk var mıydı gerçekten? Bu kadar mı? Artık bitsin.. Neden bu kadar zorlayıcı olmak zorundasın? Cevabını beklerken sonumun gelmesinden korkuyorum. Evet, doğru duydun. Sonunu bekleyen ve sonunu hazırlayan ben şimdiyse erteliyorum. Tıpkı nefes almayı ertelediğim gibi. Beklediğimden de zorlanıyorum. Uzun olan bu yolda yürürken seni düşlüyorum. Yalnızca düş işte.. Galiba zorlanmakla yetinmiyor tükeniyorum. Kulağımda kulaklık seni dinliyorum. Yanlış anlama şarkının sesini kapattım. Yalnızca seni... Uzun bir yolculuk.. Merak ediyorum da aşk var mı? Bu duyduğum şey.. Ne? Nasıl oluyor da tüm bu olanlara rağmen hala yaşam var? Henüz gerçekleşmedi gibi.. Bugün güneş tutulması vardı. Bir...
Yorumlar
Yorum Gönder