FARKINDALIK!

      Şu an farkettim de ne kadar çabuk vazgeçiyoruz istediklerimizden. Günlerdir bloguma giremiyodum. Denedim denedim ama sistem kabul etmedi. Farklı e postalar deniyorum, şifremi tekrar tekrar yazıyorum.. Sonunda bıraktım, olmicak böyle, bişey yapmalıyım dedim. İçinde bir sürü yazılarım , anılarım var diye düşündüm. Bi kere daha başıma gelmişti, geçen yılın son aylarındaydı.. Vazgeçtim ve girmeye çalışmayı bıraktım. Pişmanım, yazılarımı almak için, şu anki gibi zafere ulaşmak için tekrar çabalicam.

Ne diyordum? Pes edişimiz. Eğer benim şu anki yaptığım gibi pes etmez ve denemeye, çabalamaya, istemeye devam edersek sonuç başarıdan başka bir şey olmaz. Şu an burdayım. Olmak istediğim yerde. Olmam gereken yerde. Parmaklarım tuşların üzerinde dans ediyor, düşüncelerimise başka bi gezegene seyehat etmeye gitti. Biliyorum dönücek. Tıpkı tekrardan kazanmak için çabaladığımız şeyler gibi.

İstiyorsak denemekten bıkmamalı, söylemekten utanmamalıyız. Olacak, yalnızca biraz sabır. Ve biraz da tutku. İstediğiniz şeye tutkuyla bağlanın. Bu bir spor olabilir, yeteneklerinizi geliştirmek yolunda bir yolculuk olabilir.. Siz istediğiniz sürece her şey olur. Her iki anlamda da.
Devam etmek ne kadar zor dimi? İstemeye devam etmek, çalışmaya devam etmek, gerçekleşmiyeceğini bile bile hayal etmek.. Hayır zor değil, zor olan yalnızca bizleriz. Değişmek bilmeyen bu olumsuz düşünce.. Ahh- fazlasıyla zoruz.

Devam etmeli, devam et...