BİR BEN

                                                                                                                         
                                                                                                                          01.02.2018  Perşembe
                                                                                                                         ( Sömestırın sonları )
        Bugün güzeldi.. Arkadaşlarımla buluştum ve oradan Kore dükkanına gittik. Güzeldi... Bir buçuk saatlik gecikmeme rağmen hala orada beni bekliyorlardı. Onları görünce sarıldım ve özür diledim. Sıcak hissettim. Üzgünüm, gitmişlerdir diye düşünmüştüm. Teşekkürler. Bu günü unutmayacağıma söz veriyorum. Bu yazıyı okuyorsanız söylemek istiyorum sizi seviyorum. Sonra yürüdük, yürüdük.. Gerçekten farklı hissettim, onlarla bir şeyler yapmak hoşuma gitmişti. Dükkana varmıştık. Ben yine olağan dışı tepkiler vermiştim. Suga yazılışapkaları görünce sanki Suga yı görmüş gibi tepki verdim. Bir yüzük gördüm, içinde Suga yazılıydı ve doğum tarihi. Yine saçama tepkiler verip insanları rahatsız etmiş olmalıyım. Bahar çıkmış Elif ise bana çıkmamız gerektiğini haber veriyordu. Eliflere gidicektik, atrafa bakıyor dondurmacı arıyordum gözlerimle. Doğru duydunuz Şubatta dondurma yemek istiyordum. O anda Elif aldığı hediyeyi verdi. Gerçekten mutlu olmuştum. Çıkardım kabından ve taktım yüzüğü parmağıma. Üstelik kabında Suga nın foto su vardı. Yürümeye devam ettik. Sonra tranvaya binmek için merdivenlerden indik.Orada onlara bir söz verdim Kore ile ilgili.( Sakın unutma G, bu yazıyı okuyunca umarım hatırlarsın ve dilerim öyle bir gün gelir.) O tranvay istasyonu bana tren istasyonlarını hatırlattı. Bir saat vardı orada.Ve dikkatimi çeken farklı banklar. Sanki çantamı almış ve yolculuğa çıkmış gibi hissettim. Tranvaydan indikten sonra Elif in evine doğru yürüdük. Sevdim o sokakları. Geniş yollar vardı, iyi bisiklet sürülürdü orada. Ağaçlar vardı ve birde Eliflerin evinin çaprazında bir park. İçeri girdik ve güzel vakit geçirdik. Elif bana hazinesini gösterdi. O çok zengin. Bir sürü minnoş Koreyle ilgili fotoğrafa sahip. Dolabın kapağına Güney Kore nin ve bazı Asya ülkelerinin işaretlendiği harita yapıştırılmıştı. Umarım elimde bir haritayla yolculuğa çıkabilirim, umarım. Bi çok konu hakkında konuştuk, sohbet ettik. Dışı Kore yemeklerine benzeyen yemekler yedik. Bu günü, bu günkü hislerimi keşke sidiye atabilsem. Hatırlamak isterim. Saat altı gibi çıktık sanırım. Yollar iyiydi geniş ve farklı. Bilmediğim yerler de olmak bana iyi hissettiriyor. Bana yabancı yeni yollar keşfetmem dileğiyle.. Elif in annesi Bahar ın otobüse binmesini beklerken ilerlerdik. İyiydi.. Teşekkürler. Elif in annesi bize yetişti ve birlikte durağa gittik. O cadde çok güzeldi. Mağazalar, dükkanlar, restoranlar ve kitapçılar vardı. Daha sonra minibüse bindim. Elif le fotoğraf çekildik. Hatıra kalacak.. Eve giderken etrafı izledim. Üç ay önceki anım aklıma geldi. O gün.. Dicle.. Hatırladın mı? Okul sonrası burger yiyip farklı şeylerden konuşmuştuk. Sonra birbirimizden ayrılıp koşa koşa eve gitmiştik. Bunu bir daha yapalım olur mu? İnsanlara çarpıp, koşa koşa sokakları geride bırakmak ve anı hissetmek güzeldi. Neyse..Hava kararmaya başlamıştı.İyi hissettiriyordu yalnızca etrafı izlemek sessizce. Hava iyice kararmıştı. Arabadan indim ve eve doğru gitmeye başladım. Saat yedi buçuktu sanırım eve vardığımda. İyiydi.. Hatırlayacağım...