SON DAMLA

  Bitti mi? Hayır tabii ki. Bunu diliyor olamazdın değil mi? İtiraf etmeni istemeyeceğim, yalnızca sus.
Bu kadar mı? Bu kadarla yetinmeyip daha da ileri gideceğimi sen de iyi biliyorsun. O zaman söyle neden susmanı söyledim? Ben mi konuşacağım yoksa senin sessizliğin bile bana çok şey mi anlatıyor? Sen de biliyorsun, sen de biliyorsun bu hikayeyi. Her gün aynı yoldan giden, her gün aynı saatte, aynı yerde elinde aynı kahveyle beni bekleyen sen değil misin? Seni tanıyorum. Nefes alışın anlatır bana her şeyi. Casus kendi içinde. Sakın yok edeyim deme yoksa sen gibi ben de yok olurum. Tıpkı gözlerine bakarken yok olduğum gibi..

Bekliyor musun hala? Bekleme, gelmeyeceğim. Neden hala direniyorsun. Ben yokum artık hayatında, senin "hayatın"da  ben değilim artık. Gerçekten her şey son "buluyormuş",bende içimde onu buldum. Aşk veya tutku değil bu. Yalnızca acımışım sana. Sen soğuktan üşümüş kedi bense merhametli ev sahibiydim. Ama her şeyin bir sonu vardır demiştim. Bunun da...
Çok olmadı, yeni farkına varıyorum. Sende onu görmüşüm. Sen sen değilmişsin benim için, sen osun.. Üzgünüm hayat acımasız yapar insanı. Hayata tutun bana değil. Ben senin değilim, ben senin hayatın değilim.

Kalbin acıdığında beni düşün demiştim. Hatırladın mı? Hatırlama! Unut gitsin. Beni hatırlama bu daha çok acı verir. Gidip uyumamı söylemiştin ya uyumaya gidiyorum. Bekleme, gelmeyeceğim..
Üzgünüm..